慈经（应作之慈经）
慈经（宣说应修之慈的经典）巴利念诵文，附翻译与逐段阐释——修慈者应具的品质、向一切众生遍施慈心、母亲爱子的譬喻，直至作为梵住的慈心与趋向解脱之道。
慈经是佛陀向五百位比丘所宣说的经典。这些比丘前往林中结夏安居，却受到树神的骚扰；比丘归来请问佛陀，佛陀便赐予他们一件"御难之器"，即此经——当他们以此偈遍施慈心时，诸天神便转为友善，予以护佑。
此经不仅是一部"御难护卫经"，更是一份"高阶修行的蓝图"，以慈心为根基起步，进而通向梵住与证悟之道，分为四大部分：修慈者应具的品质 · 向一切众生遍施慈心 · 不相恼害与母亲爱子的譬喻 · 作为梵住的慈心与修行之果。
本页阅读指南
上方是供连续念诵的完整念诵文（附复制按钮）；下方是逐段的翻译与阐释，依经文结构分为四部分。
完整念诵文（供念诵）
从修慈者应具的品质起，连续念诵全四部分，直至作为梵住的慈心与修行之果——可直接连贯诵念。
กะระณียะมัตถะกุสะเลนะ ยันตัง สันตัง ปะทัง อะภิสะเมจจะ สักโก อุชู จะ สุหุชู จะ สุวะโจ จัสสะ มุทุ อะนะติมานิ สันตุสสะโก จะ สุภะโร จะ อัปปะกิจโจ จะ สัลละหุกะวุตติ สันตินทริโย จะ นิปะโก จะ อัปปะคัพโภ กุเลสุ อะนะนุคิทโธ นะ จะ ขุททัง สะมาจะเร กิญจิ เยนะ วิญญู ปะเร อุปะวะเทยยุง สุขิโน วา เขมิโน โหนตุ สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา เย เกจิ ปาณะภูตัตถิ ตะสา วา ถาวะรา วา อะนะวะเสสา ทีฆา วา เย มะหันตา วา มัชฌิมา รัสสะกา อะณุกะถูลา ทิฏฐา วา เย จะ อะทิฏฐา เย จะ ทูเร วะสันติ อะวิทูเร ภูตา วา สัมภะเวสี วา สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา นะ ปะโร ปะรัง นิกุพเพถะ นาติมัญเญถะ กัตถะจิ นัง กิญจิ พยาโรสะนา ปะฏีฆะสัญญา นาญญะมัญญัสสะ ทุกขะมิจเฉยยะ มาตา ยะถา นิยัง ปุตตัง อายุสา เอกะปุตตะมะนุรักเข เอวัมปิ สัพพะภูเตสุ มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง เมตตัญจะ สัพพะโลกัสมิง มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง อุทธัง อะโธ จะ ติริยัญจะ อะสัมพาธัง อะเวรัง อะสะปัตตัง ติฏฐัญจะรัง นิสินโน วา สะยาโน วา ยาวะตัสสะ วิคะตะมิทโธ เอตัง สะติง อะธิฏเฐยยะ พรัหมะเมตัง วิหารัง อิธะมาหุ ทิฏฐิญจะ อะนุปะคัมมะ สีละวา ทัสสะเนนะ สัมปันโน กาเมสุ วิเนยยะ เคธัง นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ ฯ
翻译与阐释
以下是逐段的翻译与意义阐释。每段的巴利原文均附有复制按钮。此经分为四部分：修慈者应具的品质 → 向一切众生遍施慈心 → 不相恼害与母亲爱子的譬喻 → 作为梵住的慈心与修行之果。
第一部分 — 修慈者应具的品质
กะระณียะมัตถะกุสะเลนะ ยันตัง สันตัง ปะทัง อะภิสะเมจจะ สักโก อุชู จะ สุหุชู จะ สุวะโจ จัสสะ มุทุ อะนะติมานิ สันตุสสะโก จะ สุภะโร จะ อัปปะกิจโจ จะ สัลละหุกะวุตติ สันตินทริโย จะ นิปะโก จะ อัปปะคัพโภ กุเลสุ อะนะนุคิทโธ นะ จะ ขุททัง สะมาจะเร กิญจิ เยนะ วิญญู ปะเร อุปะวะเทยยุง
善巧于利益者（attha-kusala）、渴求证入寂静之境（santipada，涅槃）者，应当如此行：应能干、正直、极正直、易受劝谏、柔和、不自高；知足、易于护养、少事务、生活简朴、诸根寂静、有智慧、不轻慢、不贪著于诸家；且不应犯任何智者可加以责难的微小过失。
此开篇部分陈明修慈者应具的条件——因为慈心唯有出自清净之心时方有力量。若心中仍充满烦恼，慈心便只是空言。
初阶品质（四种） — sakko（能干——有决心）、ujū（正直——身语不曲）、suhujū（极正直——心正直）、suvaco（易受劝谏——乐受教诫）。
中阶品质（五种） — mudu（柔和）、anatimānī（不自高）、santussako（知足）、subharo（易于护养——不挑剔）、appakicco（少事务——不忙乱纷扰）。
高阶品质（四种） — sallahukavutti（生活简朴、轻安而住）、santindriyo（诸根寂静——守护眼耳鼻舌身意）、nipako（有智慧）、appagabbho（不轻慢）。
社会性品质 — kulesu ananugiddho（不贪著于诸家——对比丘而言，即不系缚于供养者之家）＋不犯任何智者可加以责难的微小过失。
此十三种品质即"修慈者的脊梁"——其中有些看似与慈心并无直接关联（如"易于护养"或"不贪著于诸家"），然而彼此皆相互关联——因为仍有所索求、有所执著的心，实难向外遍施清净的慈心。
第二部分 — 向一切众生遍施慈心
สุขิโน วา เขมิโน โหนตุ สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา เย เกจิ ปาณะภูตัตถิ ตะสา วา ถาวะรา วา อะนะวะเสสา ทีฆา วา เย มะหันตา วา มัชฌิมา รัสสะกา อะณุกะถูลา ทิฏฐา วา เย จะ อะทิฏฐา เย จะ ทูเร วะสันติ อะวิทูเร ภูตา วา สัมภะเวสี วา สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา
愿一切众生皆得安乐，愿彼等皆得安稳，愿一切众生皆心怀安乐。凡有生命之众生——无论是仍战栗者（有渴爱者）或已坚固者（渴爱已尽者），无一遗漏；无论身长或身大、中等、身短、微小或粗大；可见者与不可见者；居于远处者或近处者；已生者与求生者——愿一切众生皆心怀安乐。
此部分是"念诵文的核心"——一种"遍及全宇宙"的慈心遍施，涵盖一切种类之众生。佛陀将众生编排为相对之双，使涵盖周遍而无所遗漏。
tasā / thāvarā — 仍战栗之众生（有渴爱、求新生者）／已坚固之众生（渴爱已尽＝阿罗汉）。
dīghā / rassakā — 身长者（蛇、龙）／身短者（人）。
mahantā / aṇukā — 身大者（象、鲸）／身微小者（微生物）。
majjhimā / thūlā — 中等／粗大。
diṭṭhā / adiṭṭhā — 可见者（人、一般动物）／不可见者（天神、饿鬼）。
dūre vasanti / avidūre — 居于远处者（他界、他宇宙）／居于近处者（我等周遭）。
bhūtā / sambhavesī — 已生者（已有色身）／求生者（处于中有之众生）。
如此成双编排，使慈心无有余剩——无一众生落于慈心之网络之外。反复之句"sabbe sattā bhavantu sukhitattā"（愿一切众生皆心怀安乐）诵念两次——乃慈经的"格言核心"，可于日常生活中简短持诵。
第三部分 — 不相恼害＋母亲爱子的譬喻
นะ ปะโร ปะรัง นิกุพเพถะ นาติมัญเญถะ กัตถะจิ นัง กิญจิ พยาโรสะนา ปะฏีฆะสัญญา นาญญะมัญญัสสะ ทุกขะมิจเฉยยะ มาตา ยะถา นิยัง ปุตตัง อายุสา เอกะปุตตะมะนุรักเข เอวัมปิ สัพพะภูเตสุ มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง
人不应欺凌他人，不应于任何处轻蔑任何人，不应以恼怒或怨恨而愿他人受苦。犹如母亲以自身之命护念其独子，如是，人应向一切众生于心中修习无量之慈。
此部分有两半。
前半——"不相恼害"之则 是分三个层次、逐层深入的禁戒，自身行 → 言语 → 心念，从心中断除恼害之根。
nikubbetha — 不欺凌（身、语、意）。
nātimaññetha — 不轻蔑（于心中）。
nāññamaññassa dukkham-iccheyya — 不愿他人受苦（乃至连令他人受苦之念亦不生）。
后半——母亲之譬喻 是三藏中关于慈心最优美的譬喻——mātā yathā niyaṃ puttaṃ āyusā ekaputtam-anurakkhe ＝"犹如母亲以自身之命护念其独子"。
ekaputta（独子）— 强调母亲对独子之慈爱尤为特殊、乃"极致"，因无他子可比。
āyusā（以自身之命）— 母亲甘愿舍己之命以护其子。
evam-pi sabbabhūtesu（如是于一切众生）— 将此母亲之慈爱扩展至一切众生。
此譬喻是一种教学善巧——泛言慈心尚难以想象，然"母亲对独子之慈爱"人人皆约略可想——以此意象为范本再向外扩展，心便能更广更深地遍施慈心。
第四部分 — 作为梵住的慈心＋修行之果
เมตตัญจะ สัพพะโลกัสมิง มานะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง อุทธัง อะโธ จะ ติริยัญจะ อะสัมพาธัง อะเวรัง อะสะปัตตัง ติฏฐัญจะรัง นิสินโน วา สะยาโน วา ยาวะตัสสะ วิคะตะมิทโธ เอตัง สะติง อะธิฏเฐยยะ พรัหมะเมตัง วิหารัง อิธะมาหุ ทิฏฐิญจะ อะนุปะคัมมะ สีละวา ทัสสะเนนะ สัมปันโน กาเมสุ วิเนยยะ เคธัง นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ ฯ
人应向全世界于心中修习无量之慈——于上、于下、于横遍——无有狭隘、无有怨、无有敌。无论行、住、坐、卧，只要尚未昏沉入睡，皆应恒常安住此念——智者称此安住于此教中为"梵住"。彼不落入（邪）见，具足戒、具足见（须陀洹道），能除对欲乐之贪著，则决定不再入母胎（受生）——此乃必然。
此收尾部分将慈心与"证悟之道"相接，分为三波。
空间层面之慈心 — 遍施而涵盖三十一界，圆满无余，乃"无边界之慈心"（appamāṇaṃ）。
uddhaṃ（于上）— 向诸天神、梵天。
adho（于下）— 向地狱众生、饿鬼、阿修罗。
tiriyañca（于横遍）— 向人及同级之众生。
时间层面之慈心（威仪） — 可于四威仪中行之，即 tiṭṭhaṃ（住）caraṃ（行）nisinno（坐）sayāno（卧），只要尚 vigatamiddho（未昏沉入睡）——显示慈心乃是连续不断的修念，而非限于特定时段之活动。关键语句 "brahmam-etaṃ vihāraṃ" ＝"此安住犹如梵天之住"——将安住于慈心者比作梵天（因梵天以慈为其住法）。
修慈之果（收尾之句）乃一系列证悟之次第。
不落入（邪）见（micchā-diṭṭhi）— 不为邪见所惑。
具戒（sīlavā）— 戒行清净。
具足见（dassanena sampanno）— 证得须陀洹道（初见四圣谛）。
除欲乐之贪（kāmesu vineyya gedhaṃ）— 证入阿那含（断除欲贪）。
不再入母胎（na hi jātu gabbhaseyyaṃ punareti）— 不再于欲界受生（阿那含者往生净居天，并于彼处证入涅槃）。
此即"慈经修行之圆满之果"——始于心中之慈，遍于一切威仪，终成为趋入阿那含与涅槃之门。
附录 — 慈经的结构
慈经分为四大部分，如下：
第一部分 — 修慈者应具的品质：作为清净慈心之基础的十三种品质。
第二部分 — 向一切众生遍施慈心：将众生编排为相对之双，使慈心涵盖无余。
第三部分 — 不相恼害＋母亲爱子的譬喻：三层次之禁害＋母亲以命爱独子之意象。
第四部分 — 作为梵住的慈心＋修行之果：遍于一切威仪之无边慈心，导向须陀洹道与阿那含。
附注
慈经是"七部护卫经"（Chet Tamnan）之一，常用于遍施慈心以御非人之难 · 此经的独到之处，在于它既是一部遍施慈心的念诵文，又是一份导向解脱的修行蓝图。