นิคมนคาถา — คำลงท้ายคัมภีร์

นิคมนคาถา

นิคมนคาถาคือคำลงท้ายคัมภีร์ตามธรรมเนียมของนักปราชญ์โบราณ ที่จะระบุชื่อผู้รจนา ที่อยู่อาศัย ขอบเขตเนื้อหา และเจตนารมณ์ในการแต่ง

ผู้รจนาคัมภีร์โลกนีติฉบับนี้ระบุนามว่า พระมุทิตเถระ ซึ่งอาศัยอยู่ในวัดมหาธาตุ (มหาธาตุมหาวิหาร) ท่านได้รวบรวมคัดสรรนีติคำสอนต่าง ๆ มาเรียบเรียงเป็นภาษาบาลี และจัดเป็นหมวดหมู่ ๗ กัณฑ์ ตามลำดับดังนี้

1. ปณฺฑิตกณฺฑ — หมวดบัณฑิต (คาถาที่ ๒–๔๐)

2. สุชนกณฺฑ — หมวดคนดี (คาถาที่ ๔๑–๖๗)

3. ทุชชนกณฺฑ — หมวดคนพาล (คาถาที่ ๖๘–๗๘)

4. มิตตกณฺฑ — หมวดมิตร (คาถาที่ ๗๙–๙๓)

5. อิตฺถิกณฺฑ — หมวดผู้หญิง (คาถาที่ ๙๔–๑๑๑)

6. ราชกณฺฑ — หมวดพระราชา (คาถาที่ ๑๑๒–๑๓๗)

7. ปกิณฺณกกณฺฑ — หมวดเบ็ดเตล็ด (คาถาที่ ๑๓๘–๑๖๗)

ท่านมีเจตนาตั้งใจรจนาคัมภีร์นี้เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ชาวโลกทุกหมู่เหล่า ทุกตระกูล ทุกชาติชั้นวรรณะ ทั้งในภพนี้และภพหน้า ให้ได้ใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตอย่างมีหลักธรรม รู้จักจำแนกความดีความชั่ว ความควรไม่ควร เพื่อความสุขและความเจริญตลอดไป