คุยเฟื่อง เรื่องตั่วแปะยี่แปะ — เมื่อขอพรเบื้องบนไม่ได้ให้มาขอเรา (EP.1)

ยมทูตขาว ยมทูตดำ คือใคร

ตั่วแปะ ยี่แปะ (เจี่ยกง – ห่วนกง หรือ โป๊ยเอี๋ย - ฉิดเอี๋ย) 黑白無常 หรือยมทูตขาว ยมทูตดำ ถ้าท่านเคยชมภาพยนตร์จีนเกี่ยวกับเรื่องผีๆ ท่านจะต้องเคยเห็นผ่านตามาบ้าง แต่ถ้าจะเทียบเคียงตามคติความเชื่อของคนไทยเพื่อให้เห็นภาพได้ง่ายขึ้น ก็คงเปรียบเหมือนลูกน้องคนสนิทของท่านพญายมราช คือท่านสุวรรณเลขา ผู้มีหน้าที่ตรวจบัญชีบุญที่ทำจากแผ่นทองคำ กับท่านสุวานเลขา ผู้มีหน้าที่ตรวจบัญชีบาปที่ทำจากหนังสัตว์

เมื่อเปรียบเทียบยมทูตดำ ยมทูตขาว สีขาวกับดำ ก็เสมือนความดีความชั่วต้องแยกชัดเจน เป็นนิยามของกฎแห่งกรรมที่ไม่มีใครหลีกพ้น โดยบุคลิกลักษณะของยมทูตขาวนั้น ตัวจะสูง ลิ้นแลบยาวออกมา มือถือพัด ใส่หมวกทรงสูง เขียนว่า 天下太平 "ใต้หล้าสงบสุข" ส่วนยมทูตดำ ร่างจะเตี้ย ผิวสีดำ ถือโซ่ตรวนและป้ายที่เขียนว่า "ใครทำดีให้พร ใครทำชั่วต้องลงทัณฑ์" และบนหมวกของท่านเขียนว่า 一見生財 "ใครได้เห็นจะบังเกิดโชคลาภ" แต่คนที่จะได้เห็นท่านนั้นคือคนที่หมดอายุขัยแล้ว (ตายแล้ว) นั่นก็หมายความว่าต่อให้โลกนี้จะวุ่นวายหรือจะสงบสุขอย่างไร เห็นท่านแล้วจะได้โชคลาภหรือไม่นั้น ก็ไม่เกี่ยวกับผู้นั้นอีกต่อไปแล้ว เพราะผู้นั้นได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว

หน้าที่ของยมทูตขาวดำ

กล่าวกันว่า หน้าที่ของยมทูตขาวดำก็คือ มารับดวงวิญญาณของคนที่สิ้นอายุขัย ที่บันทึกไว้ในสมุดเกิด-ตายของพญายมราช ด้วยพญายมราชจะเห็นว่าวันนี้มีใครตายหรือใครถึงวันสิ้นอายุขัยบ้าง รายชื่อก็จะถูกส่งไปให้หลักเมือง (เสี่ยหอง) หลักเมืองก็จะส่งต่อยมทูตดำขาวจัดการต่อ โดยให้เจ้าที่ (แปะกง) นำทางยมทูตดำขาวเดินทางไปรับดวงวิญญาณ เพื่อไปรอรับการพิจารณาพิพากษา

ตำนานความกตัญญูและสัจจะ

ยมทูตดำขาวนั้นถือเป็นผู้ที่รักษาสัจจะและมีความรักใคร่กลมเกลียวเหนียวแน่นกันมาก มีหลายตำนานที่เกี่ยวกับท่าน แต่ผมจะขอยกเอาเรื่องราวที่ผมประทับใจในตัวของท่านมานำเสนอ ยมทูตขาว (ตั่วแปะ หรือ ฉิดเอี๋ย) ท่านชื่อ เจี่ยปี้อ๊าน เจี่ยกง 謝必安 (เซ่ปี้อัน) ยมทูตดำ (หยี่แปะ หรือ โป๊ยเอี๋ย) ท่านชื่อว่า ห่วนบู่กิ้ว ห่วนกง 范無救 (ฟ่านอู๋จิ้ว) สองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทกัน เรียกได้ว่าตายแทนกันได้เลยทีเดียว ก็คิดดูแล้วกันครับ คนเราจะตายแทนกันได้ เราต้องมีความเคารพรักกันขนาดไหน

เจี่ยปี้อ๊านนั้นถูกต้องโทษเข้าคุกโดยที่ไม่มีความผิด ห่วนบู่กิ้วเป็นผู้คุมคุก วันขึ้นปีใหม่คืนนั้น ในคุกมีการเลี้ยงอาหารแก่นักโทษ ทุกคนก็กินอาหารกัน มีแต่เจี่ยปี้อ๊านเท่านั้นที่ได้แต่นั่งมองอาหารแล้วถอนหายใจ ร้องไห้ ห่วนบู่กิ้วก็ถามว่าร้องไห้ทำไม ทำไมไม่กินข้าว เจี่ยปี้อ๊านก็บอกว่า เวลาปีใหม่เช่นนี้เป็นห่วงแม่ที่อยู่ข้างนอก แม่มีสุขภาพไม่แข็งแรงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ตัวเองต้องมาติดคุกอยู่เช่นนี้ ไม่รู้ว่าแม่ที่ชราจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร เห็นอาหารเช่นนี้ก็คิดถึงแม่ จะกินลงได้อย่างไร ห่วนบู่กิ้วเห็นเพื่อนที่เคารพรักกันมีความทุกข์ด้วยความกตัญญูเป็นห่วงแม่เช่นนั้น ก็เห็นใจในความกตัญญู จึงบอกกับเจี่ยปี้อ๊านว่า "เราจะใช้ตำแหน่งของเราค้ำประกันปล่อยท่านไป ให้ท่านได้มีโอกาสไปพบและดูแลมารดา แต่ท่านต้องรับปากว่าอีก ๗ วัน ท่านจะต้องกลับมารอรับคำตัดสิน" ก็ถือว่าทั้งสองให้ความเคารพรักกันมาก ถึงขนาดให้เครดิตขนาดนี้ เพราะถ้าเจี่ยปี้อ๊านไม่กลับมา คนที่จะต้องรับโทษแทนก็คือตัวของห่วนบู่กิ้วนั่นเอง

เมื่อเจี่ยปี้อ๊านได้ถูกปล่อยตัวออกมา ก็เดินทางกลับไปหาแม่ที่บ้าน แต่ก็เป็นที่เศร้าใจนัก แม่เสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น หน้าที่ของลูกก็คือจะต้องจัดงานศพตามประเพณี จัดงานศพก็ใช้เวลาเจ็ดวัน กว่าจะกลับไปเพื่อเข้าคุกอีกครั้งก็เลยเวลาที่นัดเจ็ดวันนั้น ผลคือห่วนบู่กิ้วก็ต้องรับผิดชอบ การรับผิดชอบของท่านคือท่านดื่มยาพิษเพื่อความรับผิดชอบต่อหน้าที่ การดื่มยาพิษ พิษก็แพร่กระจายไปทั่วร่างของท่าน เพราะพิษนี้เองทำให้ศพของท่านเป็นสีดำ

เมื่อเจี่ยปี้อ๊านกลับมาก็สายเสียแล้ว เห็นว่าห่วนบู่กิ้วต้องตายด้วยหน้าที่ เพราะตัวเองไม่รักษาคำพูด จึงเสียใจเป็นอันมาก แม่ก็ไม่มีแล้ว เพื่อนก็ยังต้องมาตายเพราะตัวเองอีก เจี่ยปี้อ๊านจึงตัดสินใจผูกคอตาย เมื่อท่านผูกคอตาย ลิ้นท่านก็จุกปากและแลบยาวออกมา ทำให้ลักษณะของยมทูตขาวมีลิ้นแลบยาวออกมาน่ากลัว

พญายมราชเห็นว่าทั้งสองมีความเคารพรักกัน มีความรับผิดชอบ และมีความซื่อสัตย์ จึงได้แต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วย ทำหน้าที่รอรับดวงวิญญาณเพื่อไปให้ท่านตัดสินตามใบสั่งของท่านพญายมราช ส่วนเครื่องรางตั่วแปะยี่แปะมีดีอย่างไร ถ้ามีโอกาสผมจะมาคุยเฟื่องในโอกาสต่อไปนะครับ

ความหมายพระนาม

• 必安 ปี้อ๊าน ชื่อของท่านคือ "ใครทำดีย่อมมีแต่สงบสุข"

• 無救 บู่กิ้ว ชื่อของท่านคือ "ใครทำชั่วเมื่อกรรมตามให้ผลย่อมไม่มีใครจะช่วยได้"

สุดท้ายนี้ก็ขอให้ท่านทั้งหลายพึงระลึกถึงกรรมดีกรรมชั่วให้ดีแล